ZZP

Een ‘zzp’er’ is een zelfstandige zonder personeel. Het is dus géén werknemer, maar iemand die zijn/haar diensten verleent aan verschillende opdrachtgevers, oftewel een opdrachtnemer. Een zzp’er heeft dan ook geen arbeidsovereenkomst met de opdrachtgever, maar een overeenkomst van opdracht. In de praktijk is het nog wel eens lastig een onderscheid te maken tussen een (parttime) werknemer en een zzp’er.

Dat onderscheid is wel belangrijk omdat de financiële consequenties groot zijn wanneer toch sprake blijkt te zijn van een arbeidsovereenkomst, bijvoorbeeld omdat dan met terugwerkende kracht loonheffingen, sociale premies en/of boetes en mogelijk ook vakantiedagen, vakantietoeslag en loon tijdens ziekte verschuldigd zijn.

Er was eens… de VAR

Om daarover duidelijkheid te krijgen bestond tot 1 mei 2016 de Verklaring Arbeids Relatie (VAR) in een aantal verschillende varianten. De Belastingdienst gaf dan van tevoren aan hoe een bepaalde relatie gezien moest worden; als een arbeidsovereenkomst, of iets anders. De juiste VAR gaf de opdrachtgever een jaar de zekerheid dat de relatie tussen opdrachtgever en opdrachtnemer fiscaal – en daarmee waarschijnlijk ook arbeidsrechtelijk – niet aangemerkt kon worden als een arbeidsovereenkomst.

Vanaf 1 mei 2016: Wet DBA en modelovereenkomsten

De VAR bestaat niet meer. In plaats daarvan kunnen opdrachtgevers en opdrachtnemers modelovereenkomsten gebruiken die door de Belastingdienst zijn goedgekeurd. Deze modelovereenkomsten worden gepubliceerd op de website van de Belastingdienst. In de modelovereenkomst is de relatie tussen de opdrachtgever en de opdrachtnemer zodanig beschreven dat er geen sprake is van een dienstbetrekking. Zo kunnen partijen onder meer gebruik maken van een modelovereenkomst “geen gezag” en een modelovereenkomst “vrije vervanging”. Ook zijn er voor specifieke branches en/of beroepen op maat gemaakte modelovereenkomsten.

Opdrachtgever en opdrachtnemer kunnen ook zelf een overeenkomst opstellen (wanneer er geen (precies) passende modelovereenkomst beschikbaar is, is dat de te volgen route) en deze vooraf ter beoordeling voorleggen aan de Belastingdienst. Deze goedkeuring wordt in de praktijk nogal eens onthouden.

Het is niet verplicht om gebruik te maken van een modelovereenkomst van de Belastingdienst of om de eigen overeenkomst vooraf te laten goedkeuren. Wanneer er wel gebruik wordt gemaakt van een vooraf goedgekeurde (model)overeenkomst mag de opdrachtgever er echter van uitgaan dat hij geen loonheffingen en premies hoeft af te dragen.

Geen garantie

Het grote verschil tussen de VAR en de goedgekeurde (model)overeenkomsten is dat deze laatste geen garantie geven dat de Belastingdienst niet op een later moment én met terugwerkende kracht alsnog oordeelt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst, met alle gevolgen van dien. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer partijen in de praktijk hun overeenkomst anders uitvoeren dan op papier is overeengekomen. De goedgekeurde (model)overeenkomsten bieden dus géén definitieve zekerheid.

Tijdelijk geen handhaving

Er is momenteel nog veel onzekerheid over de uitvoering van de Wet DBA en daarom is de handhaving door de Belastingdienst tijdelijk opgeschort. Wat houdt dit in?

Tot 1 januari 2018 zal de Belastingdienst opdrachtnemers en opdrachtgevers geen boete of naheffing opleggen. De Belastingdienst zal vooraf gaan “coachen” en opdrachtnemers en opdrachtgevers “blijven informeren” over de Wet DBA en de nieuwe werkwijze om hen duidelijk te maken wat wel en niet kan. De Belastingdienst kan “kwaadwillenden” echter wél beboeten.

Opdrachtgevers en opdrachtnemers krijgen dus iets langer de tijd om te leren werken met de Wet DBA en de goedgekeurde (model)overeenkomsten. Wij helpen u daar graag bij.

Meer informatie

Wij hebben ruime ervaring met al het bovenstaande: ons arbeidsrechtteam is u graag van dienst.