1 minuten leestijd

In het terugtrekkingsakkoord is bepaald hoe de lidstaten (van de EU) en het Verenigd Koninkrijk voorbij het einde van de transitieperiode na Brexit (welke op 31 december 2020 eindigde) met grensarbeiders omgaat.

Wat is nu eigenlijk een grensarbeider?

Artikel 9 van het akkoord geeft een definitie:

“grensarbeiders” zijn burgers van de Unie of onderdanen van het Verenigd Koninkrijk die in een of meer staten waarin zij niet woonachtig zijn een economische activiteit uitoefenen in overeenstemming met Artikel 45 of Artikel 49 VWEU.

Nederland geeft op aanvraag een vergunning af voor dergelijke ‘grensarbeiders’ als Nederland geldt als het ‘land van beroepsactiviteit’, de lidstaat waar de grensarbeider voor het eind van de overgangsperiode een economische activiteit heeft uitgeoefend en daar nadien mee doorgaan.

Kortom, heb je gebruik gemaakt van het Unierechtelijke vrij verkeer van personen en zet je dit voort, dan kom je in principe in aanmerking voor een vergunning.

Gedetacheerden die tijdelijk werken in Nederland vallen niet onder de regels van het terugtrekkingsakkoord voor grensarbeiders.

De Nederlandse Immigratie- Naturalisatiedienst beoordeeld of de aanvrager in aanmerking komt voor een dergelijke vergunning en zal ook beoordelen of er thans sprake is van reele en daadwerkelijke als werknemer of zelfstandige. Dat is werk voor minimaal 40% van de hele werktijd die standaard geldt voor een beroep. Of het inkomen uit werk is minimaal 50% van de bijstandsnorm. Onder bepaalde omstandigheden kunnen werklozen ook nog aanspraak maken op deze vergunning.

Meer weten over grensoverschrijdende arbeid? Neem contact op met Reinier Wolters: r.wolters@valegis.com.