1 minuten leestijd

U weet, naar alle waarschijnlijkheid, dat in de Wet Franchise een bedenktermijn (ook wel standstill-periode genoemd) van vier weken is gëintroduceerd. Kort samengevat, was de gedachte van de wetgever dat de  franchisenemer deze tijd nodig heeft -nadat hij alle relevante informatie van de aanstaande franchisegever heeft ontvangen – om een weloverwogen besluit te kunnen nemen om zich al dan niet bij de betreffende franchiseorganisatie aan te sluiten.

Vanzelfsprekend, is het – voor alle betrokkenen – van groot belang dat een franchisenemer goed beslagen ten ijs komt alvorens hij met de franchisegever in zee gaat. Dit klemt temeer als van de franchisenemer vergaande financiële investeringen worden gevraagd.

Alhowel de Wet Franchise nog “jong” is lopen veel franchiseoragnaisaties er nu al tegen aan dat de standstill-peiode lastig uitvoerbaar is. In de food sector bijvoorbeeld zijn de gewilde panden, zeker op A-locaties, schaars. Snel kunnen handelen is dan van belang voor zowel franchisegever áls  franchisenemer. Ervaring leert dat het in die situaties  dikswijls de franchisenemer is die vraagt of de standstill-peiorde niet in acht kan worden genomen. Immers, na vier weken is de kans dat het betreffende pand al aan een ander is vergeven groot. De franchisegever is echter met handen en voeten gebonden en moet zich aande standstill-periode houden.

Het zou fijn als de standstill-periode, na de evaluatieperiode, wordt aangepast in die zin dat deze terzijde kan worden geschoven als de franchisenemer hierom vraagt. Anders gesteld; geen “bescherming” tegen wil en dank meer maar een praktische oplossing in het belang van alle partijen.

Wilt u vrijblijvend met ons van gedachten wisselen over dit dan wel enig ander (franchise) gerelateerd onderwerp? Neem dan contact met mij op: m.steenhuis@valegis.com of 06-13371930.