2 minuten leestijd

Als een werknemer arbeidsongeschikt is, houdt hij in beginsel recht op salaris gedurende twee jaar. Daar staat echter wel een aantal verplichtingen tegenover. Zo dient de werknemer naar de bedrijfsarts te gaan, moet hij passend werk verrichten indien hij hiertoe in staat is, moet hij meewerken aan het opstellen, evalueren en bijstellen van een plan van aanpak en zal hij mee moeten werken aan een tweede spoor traject. Dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Indien de werknemer zijn verplichtingen schendt, dient de werkgever sancties op te leggen. Dit is een verplichting van de werkgever, want het niet opleggen van een sanctie, kan weer leiden tot een sanctie van het UWV aan de werkgever, te weten de verplichting om het loon een jaar langer door te betalen. Maakt de werknemer het heel bont, dan kan er na verloop van tijd bovendien sprake zijn van een ontbindingsgrond, (ernstig) verwijtbaar handelen door de werknemer.

De wet bepaalt dat de werknemer geen recht heeft op loon bij het weigeren van het verrichten van passende arbeid, het weigeren mee te werken aan een door de werkgever of een door hem aangewezen deskundige gegeven redelijk voorschrift en het weigeren mee te werken aan het opstellen, evalueren en bijstellen van het plan van aanpak. Dit betreft de loonstopzetting. De werknemer heeft dan geen recht op het volledige loon, ook al is de werknemer slechts in staat tot het verrichten van enkele uren werk per week.

De wet bepaalt dat het loon kan worden opgeschort als de werknemer zich niet houdt aan door de werkgever schriftelijk gegeven redelijke voorschriften omtrent het verstrekken van de inlichtingen die de werkgever behoeft om het recht op loon vast te stellen. Dit zijn de controlevoorschriften, zoals het verschijnen op een afspraak bij de bedrijfsarts.

Het verschil tussen het stopzetten en het opschorten van loon is dat de opschorting wordt terug gedraaid als de werknemer alsnog zijn verplichtingen nakomt. De werknemer krijgt met terugwerkende kracht zijn loon betaald als hij alsnog verschijnt bij een volgende afspraak bij de bedrijfsarts. Als de werknemer na het weigeren van passende arbeid alsnog gaat werken, heeft hij vanaf het moment dat hij hiermee aanvangt recht op loon. Dit wordt dus niet met terugwerkende kracht terug betaald.

Voor beide sancties geldt dat de werkgever dit schriftelijk moet mededelen aan de werknemer onverwijld nadat hij erachter is gekomen dat de werknemer zijn re-integratieverplichtingen heeft geschonden. Dit biedt de werknemer de mogelijkheid om zijn gedrag aan te passen, al voordat hij het gevolg merkt in zijn portemonnee.

Uiteraard kunnen wij u verder adviseren over de verplichtingen van werknemers bij arbeidsongeschiktheid en de sancties. U kunt dan contact opnemen met Rigje Rosier via r.rosier@valegis.com.